Leven in de Bloemenbuurt

Iedereen een taak en een verantwoordelijkheid

Sinds 2016 ben ik als ouderling verbonden aan simpelkerk, maar sinds 2013 ben ik volgens mij al betrokken bij het werk van simpelkerk, maar altijd een beetje achter de schermen. Ouderling zijn van simpelkerk is iets waar ik mijn weg in moet zoeken. Ik vind het logisch dat er een verbinding moet zijn tussen de moederkerk en simpelkerk. Maar aangezien simpelkerk een hele duidelijke visie heeft, namelijk je huis open stellen, je leven delen en “Samen te leven in de Bloemenbuurt” heeft het ook iets geks als iemand vanuit de grote kerk, niet wonend in de Bloemenbuurt, zich met Simpelkerk gaat bemoeien. En waar ben ik dan voor? Pastoraat doe je onderling, het kernteam ziet dat deels ook als haar taak, dus wat doe ik dan in de Bloemenbuurt?

Ik heb besloten me zoekend en bescheiden op te stellen. Ik ben er voor het kernteam, en sta open om meer te doen. Op aandragen van het kernteam, of uit eigen initiatief. Ik neem deel aan de vieringen op zondag en de coaching op maandag. Ik denk mee en samen zoeken we een weg naar hoe je kerk kunt zijn in de Bloemenbuurt.
Met veel plezier ga ik enkele malen per maand op zondag naar de vieringen. Samen eten, praten, verbinden en dan naar de Bijbel luisteren en doorpraten. Een keer per maand verzorg ik de bijbelstudie. Mooi wat een huiskamersetting met de veiligheid en betrokkenheid doet.

Laatst hebben we de tijd genomen voor elkaar te bidden en dat kan in zo’n kleine gemeenschap heel goed. Daar geniet ik van. Mooi ook om te zien hoe je met een kleine groep mensen je verantwoordelijk moet maken om het allemaal voor elkaar te krijgen. Juist de kleinheid is een kans om meer gaven en talenten de ruimte te geven. Je moet het met elkaar doen. En ik vind het mooi om te zien hoe dat steeds meer gebeurt en mensen hun gaven gaan ontdekken. Dingen gaan doen die spannend zijn. Mooi vind ik ook dat mijn gezin met plezier mee gaat. De oudste twee verzorgen één keer per maan de muziek. Ze overleggen over de liederen en begeleiden de samenzang. En zo mag het denk ik ook. Iedereen een taak en een verantwoordelijkheid.

Ferdinand Bijzet