Leven in de Bloemenbuurt

Avondmaalszondag

Mattheus 22:4 – weer stuurde hij dienaars eropuit met de opdracht: ga naar de genodigden en zeg: ik heb de maaltijd klaargemaakt. De stieren en de mestkalveren zijn geslacht, alles staat klaar. Kom naar het bruiloftsfeest!

Afgelopen zondag hebben we gesproken over het thema onzekerheid: Waar ben je onzeker over, waar komt dat vandaan en hoe ga je ermee om? Tere vragen waar ik wel even over moest nadenken. Ik was namelijk al onzeker over het delen van waar ik onzeker over ben. Maar, wat mooi dat we dit mochten delen met elkaar en voor elkaar mochten bidden.

Vandaag vieren we het avondmaal. Soms bekruipt mij ook een onzeker gevoel over het avondmaal. Ik voel me dan onrustig, omdat ik mijzelf niet goed genoeg vind, of omdat ik een optelsom van zonden maak van de afgelopen week waarin ik boos of hoogmoedig ben geweest, of anderen moedwillig heb gekwetst. Ik voel me dan zo onzeker om het avondmaal te vieren….. Ja, ik weet dat het avondmaal voor mij bedoeld is, maar soms voelt dat niet zo. Herkenbaar?

Het avondmaal is een heilig sacrament en daar moet je dan ook heilig mee om gaan. Dan is de vraag ook niet zo verwonderlijk: Mag ik wel aan het avondmaal? Kan ik wel aan het avondmaal?

En dan staat Jezus aan het hoofd van de tafel en Hij zegt: Kom! Ik nodig je uit! Je hoeft niet eerst perfect te zijn voordat je avondmaal mag vieren. Nee, ik wil graag DAT je aan mijn tafel komt! Ik wil dat jij en ik verbonden zijn aan elkaar. Weet je niet meer dat ik mijn leven juist voor al jou vragen en onzekerheden heb gegeven? Weet je niet meer dat ik juist wil dat je in vrijheid leeft? Ik wil dat het goed is tussen jou en mij en daarom nodig ik je uit voor het avondmaal! Het is een voorproef van wat komen gaat: De grote bruiloft als Ik terug kom op aarde om mijn bruid (dat zijn alle mensen die Jezus aangenomen hebben als redder en verlosser) op te komen halen voor een groot Bruiloftsfeest.

En ja, ik vergeet daarbij niet dat we een vijand hebben: de duivel. Hij probeert ons keer op keer te verleiden tot het doen van zonde. En als we zonde hebben gedaan, ons daar zo schuldig over te laten voelen, dat we onszelf slecht en misschien wel waardeloos voelen. Daar worden jij en ik zo onzeker van. Bij welke reden je ook kan bedenken dat je het niet waard bent om aan het avondmaal te gaan, zegt Jezus: Kom! Als je echt van plan bent om Jezus te willen volgen en als je echt dichtbij Hem wil leven, zegt Jezus: Kom!

De duivel gruwelt van het avondmaal. Hij wil niet dat we samen het avondmaal vieren en zal er alles aan doen om ons met vragen te bestoken, onze tijd ergens anders in te stoppen of ons onzeker te maken. Maar de uitnodiging van Jezus blijft staan. Jezus nodigt ons uit aan Zijn tafel. Hij wil niets liever dan verbondenheid met jou en mij. Jezus kent ons door en door, maar nodigt ons uit aan Zijn tafel, zodat wij Hem beter leren kennen. Jezus blijft ons uitnodigen en wij mogen elke keer opnieuw op die uitnodiging ingaan. Ook vandaag weer.

Neem jij de uitnodiging aan?